Yönetim panelinde altı eşit kutu yetmez
Açılış ekranı birbirine benzeyen kartlarla dolunca, sabah sorusu cevapsız kalır. Panel, işin sırasına göre kurulur.
Yönetim paneli denince akla aynı resim gelir. Üstte dört renkli kutu, altta bir halka grafik, yanda “son hareketler”. Kutuların içinde büyük sayılar vardır. Sayının ne işe yaradığı, ancak kutunun altına yazılmış küçük açıklamadan anlaşılır. Bu düzen gösterişlidir. Sabah işe yaradığı ise ayrı konudur.
Servis sahibi içeri girdiğinde üç şey sorar. İçeride hangi araç var. Hangisi parça yüzünden yatıyor. Kasa dünden ne durumda. Restoran sahibi de başka üç şey sorar. Hangi masa açık. Mutfağa gidip de tahsil edilmeyen ne var. Bugün iptal ve ikram ne kadar. Bu soruların cevabı eşit boyda altı kutuya bölününce, asıl satır listenin içine gömülür.
Sade panel, soruyu kutuya çevirmez. Sorunun cevabı bir listedir. Araçlar durumlarına göre dizilir. Masalar dolu ve boş diye ayrılır. Kasa, tek bir toplam değil, nakit ve kart diye ayrılmış bir kapanıştır. Grafik, ancak bir dönemi karşılaştırmak gerektiğinde açılır. Açılış ekranının yarısını grafik kaplamaz.
Menü de aynı mantıkla kısalır. “Operasyon, CRM, iletişim, iyileştirme” diye bölünmüş on iki başlık, kullanacak kişinin dilinde değildir. Ustanın menüsünde iş emri, randevu ve stok vardır. Muhasebeye bakan kişide kasa ve cari vardır. Herkes her şeyi görmez.
Bunu hem CepteQR web panelinde hem de servis ekranında uyguluyoruz. Kutu sayısı azaldıkça ekran küçülmez. İş büyür.